Czasami nachodzi mnie ochota na całkiem proste, klasyczne połączenia - a niekiedy częściej niż czasem. Dla mnie jednym z takich posiłków, który kusił mnie od dawna wizją swojego smaku jest śniadanie składające się z rogalika, żółtego sera i cieplutkiego kakao. I choć w ciepłe dni uwielbiam zjadać garście owoców dorzucone do owsianki lub pulchnych placków, to co jakiś czas nie można oprzeć się niby banalnym, ale jakże pysznym połączeniom. Fakt, że ostatnio żar nie leje się z nieba tylko sprzyja gorącemu kubkowi czekoladowego napoju.
A dlaczego z kotem? Bo to jest już codzienny zwyczaj, że przy porannej krzątaninie zawsze towarzyszy mi Bianka. Najpierw w kuchni siada na parapecie lub taborecie i obserwuje cóż takiego czynię, a później podąża za mną do pokoju i ponownie zajmuje parapet dotrzymując towarzystwa. I co mnie bawi kiedy usadawia się przy oknie, to to, że zawsze wskakuje na kwadratowe pudełko, w którym trzymam drobiazgi. Ta kocia chęć bycia jak najwyżej i możliwości lepszego widoku nie raz mnie rozbraja. Mimo, że pudełko jest małe i ledwo się na nim mieści i zdarzyło jej się z niego ześlizgnąć. Co z tego! To jej ulubione miejsce i niech pańcia tego nie rusza.
Ach, no tak. Takie śniadanie zasługuje tylko na mruczny talerz oraz kubek :-)
